Emigratie
Emigratie is het (definitieve) vertrek naar een ander land al dan niet om politieke of godsdienstige redenen. Er is verschil tussen emigratie en vluchten, maar het is moeilijk aan te geven waar de scheidslijn tussen beide ligt. Vluchtelingen zijn mensen die gevlucht zijn voor lijfsgevaar of geweld, of voor dreiging daarvan of bedreiging daarmee.
Nadat de nazi's in 1933 aan de macht kwamen, vetrokken veel burgers uit angst voor vervolging uit Duitsland. Onder hen niet alleen Joden, maar ook politieke tegenstanders en andersdenkenden, waaronder veel schrijvers, kunstenaars en journalisten.
De ontwikkelingen in Duitsland na 1933 brachten verschillende golfbewegingen in de Joodse emigratie uit dat land teweeg. Rond de afkondiging van de rassenwetten van Neurenberg in september 1935, de Anschluss van Oostenrijk in maart 1938, de annexatie van delen van Tsjechoslowakije in oktober 1938 en de Kristallnacht van november 1938 ontstonden golven van grote groepen vluchtelingen.
Tussen 1933 en 1941 vluchtten ongeveer 280.000 Joden uit nazi-Duitsland en 130.000 uit het door Hitler geannexeerde Oostenrijk. Dat was de helft van de totale Joodse bevolking van deze landen. Velen zochten hun toevlucht in de omringende landen.[1] Enkele tienduizenden kwamen in Nederland terecht.[2] Voor velen was dit echter slechts een tussenstop op weg naar veiliger oorden.
Noten
- ^ Frank Caestecker & Bob Moore (eds.), Refugees from Nazi Germany and the liberal European states, New York, NY: Berghahn Books, 2010; Deborah Dwork & Robert Jan van Pelt, Exodus: Joden op de vlucht uit het Derde Rijk, Delft: Elmar, 2012.
- ^ Bob Moore, Refugees from Nazi Germany in the Netherlands, 1933-1940, Dordrecht: Martinus Nijhoff, 1986.