NL

Leni Elias - Frank

Leni Frank was de jongere zus van Otto Frank.

Persoon

Vervaardiger onbekend. Fotocollectie Anne Frank Stichting Amsterdam
  • Helene Elias - Frank
  • Frankfurt am Main, Duitsland 8 september 1893
  • Bazel, Zwitserland 2 oktober 1986

Foto van Leni Frank, rond 1919.

Vervaardiger onbekend. Fotocollectie Anne Frank Stichting Amsterdam

Rechthebbende(n) onbekend

Helene (Leni, Lunni) Frank was de jongere zus van Otto Frank.[1] Haar ouders hechtten veel waarde aan een goede opleiding en, net als haar drie broers, leerde zij talen en volgde ze privémuzieklessen. Terwijl haar broers tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst namen in het Duitse leger, werkten Leni en haar moeder Alice vrijwillig als hulpverpleegsters in een hospitaal van het Rode Kruis.[2] 

Na de oorlog verloofde ze zich op 28 november 1920 met Erich Elias, akomstig uit Zweibrücken. Hij werkte als effectenhandelaar op de beurs van Frankfurt, waar hij in de winter van 1919 bevriend was geraakt met Otto Frank.[3] Op 16 maart 1921 trouwde Helene met hem in Frankfurt. Ze kregen twee zoons, Stephan (1921-1980) en Bernd (Buddy) (1925-2015).[4]

Erich was, net als Otto en Herbert, bij het Bankhaus Michael Frank gaan werken, maar door de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog en de economische crises die volgde op de beurskrach van 1929 geraakte de familiebank in de problemen, waardoor zij uiteindelijk gesloten moest worden. Erich Elias zag de bui al hangen en besloot besloot in 1929 naar Bazel te verhuizen om daar een filiaal van de Pomosin/Opekta-Werke, een bedrijf dat gelmiddelen voor jam produceerde, op te zetten., Leni volgde hem twee jaar later met kleine Buddy, Stephan volgde in 1932, en in 1933 verhuisde Leni's moeder Alice uiteindelijk ook naar Bazel.[5]

Erichs moeder kwam eveneens naar naar Bazel en vanaf 1938 woonde het gezin met beide grootmoeders in een huis aan Herbstgasse 11. Leni Elias droeg bij aan het levensonderhoud door het verkopen van kleding en waardevolle spullen. In de daaropvolgende jaren bouwde Leni deze activiteiten verder uit en in 1943 opende ze een antiekwinkel in Spalenvorstadt.[6]

Otto Frank en zijn gezin stuurden op 5 juli 1942 (de dag voor de onderduik) een kaart naar Leni, die in cryptische bewoordingen aangaf dat er iets gaande was. [7]

Otto typeerde zijn zus in 1945, vanwege de zaak die ze toen had, als 'ein gewaltiges Handelsfrauchen'.[8]

Bron persoonsgegevens.[9] Adres: Bazel: Gundeldingerstrasse 139 (1936);[10] Herbstgasse 11 (1938).[7]

Noten

  1. ^ Wikipedia: Helene Frank. Wordt door Anne aangeduid als: tante Leni. Anne Frank, Dagboek A, 19-30 juni 1942, 2e, in: Verzameld werk, Amsterdam: Prometheus, 2013.
  2. ^ Mirjam Pressler, "Groeten en liefs aan allen": het verhaal van de familie van Anne Frank, Amsterdam: Bert Bakker, 2010, p. 113-114.
  3. ^ Melissa Müller, Anne Frank: de biografie, 5e, geh. herz. druk, Amsterdam: Bert Bakker, 2013, p. 53.
  4. ^ Pressler, 'Groeten en liefs aan allen', p. 125, 175-181.
  5. ^ Pressler, 'Groeten en liefs aan allen', p. 135-137.
  6. ^ Anne Frank Fonds: Leni Elias-Frank.
  7. a, b Familiearchief Anne Frank-Fonds (AFF), Bazel, Leni Frank, AFF_LeF_corr_05: Briefkaart.
  8. ^ Anne Frank Stichting, Anne Frank Collectie, Otto Frank Archief, reg. code OFA_072: Otto Frank aan Erich Elias, 11 augustus 1945.
  9. ^ AFF, Erich Elias, AFF_ErE_odoc_07: Formulier „Bürgerrechtsbureau Basel“, gestempeld 17 oktober 1941; Pressler, "Groeten en liefs aan allen", p. 405.
  10. ^ AFF, Erich Elias, AFF_ErE_odoc_07: Vorberufung, 10 februari 1936.

Gerelateerd