Eva Kimel - Goldberg (1893)

Eva Kimel-Goldberg was getrouwd met Felix Kimel.^[1] Zij was de moeder van Sally Kimel.^[2] Toen Eva Goldberg met hem trouwde in Berlijn was hij een weduwnaar, die al twee kinderen had uit zijn eerste huwelijk. In 1928 werd in de Duitse hoofdstad hun enige kind geboren, zoon Sally (Salo, Sol, Sal). Het huwelijk strandde niet lang daarna en in 1930 verhuisde Eva met haar zoon naar Amsterdam, waar haar zuster Lea al enkele jaren woonde met haar man Szaja (Josef) Reiner en hun twee zoons Ab (1929) en Marco (1932).^[3]

Volgens Ab Rinat (Reiner), zoon van Lea Goldberg en goed bevriend met zijn neef Sal Kimel, werd Eva Kimel-Goldberg op straat gearresteerd, maar hij gaf hierover in het betreffende interview geen verdere details.^[4] 

Na haar arrestatie in november 1942, kwam ze via de Hollandsche Schouwburg in kamp Westerbork terecht. Omdat haar zwager Josef Reiner relaties bij de Joodse Raad had, kreeg hij gedaan dat Eva in Westerbork kon blijven. Dit ging een half jaar goed, maar uiteindelijk werd ze op 18 mei 1943 toch op transport gezet naar Sobibor, waar ze direct na aankomst in de gaskamers om het leven werd gebracht.^[3]

Nadat zijn moeder op straat was gearresteerd, ging Sally wonen bij het gezin van zijn tante Lea Reiner-Goldberg, de zus van zijn moeder.^[4] Na een razzia is de familie ondergedoken; Sally ook. Hij kwam terecht bij een zus van Johannes Post in de buurt van Hoogeveen.^[5] Toen deze hem na een jaar niet meer kon houden, ging hij naar een adres in de buurt waar zijn familieleden al enige tijd verbleven. Op 7 februari 1945 werden ze door toevallig passerende Landwachters ontdekt en gearresteerd. Zijn oom werd verhoord, zwaar mishandeld en tenslotte doodgeschoten.^[6] Ze kwamen in Kamp Westerbork terecht, en bleven daar tot dit door de Canadezen werd bevrijd.^[7]

Bron persoonsgegevens.^[1] Adressen: Berlijn; Lutmastraat 15 huis, Amsterdam (’30); Zuider Amstellaan 37 II (maart ’33); Daniel Willinkplein 29A hs (18 mei 1940); 13 III (juni ’40).^[1]