NL

Lotte Frank - Witt

Lotte Witt was een schoonzus van Otto Frank.

Anna Charlotte (Lotte/Lottie/Lotti) Witt was gehuwd met Robert Hermann Frank, de oudste broer van Otto Frank. Ze was een dochter van Gustav Heinrich Witt en Elise Witt – Wesarg, en had twee zussen: Paula (1907) Anneliese Olga (1916).[1] Haar vader was politieagent en Lotte werkte zelf bij kunsthandel Ricard als Roberts secretaresse. zij was niet Joods en naar het schijnt was haar aanstaande schoonmoeder Alice Frank aanvankelijk tegen dit huwelijk.[2]

Het huwelijk met Robert Hermann Frank werd gesloten op 1 juli 1922.[3] In 1933 ging zij met haar man naar Londen. Daar woonden ze in Westminster en Kensington en maakten daar de Blitzkrieg en de verdere bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog mee.

Na het overlijden van haar man in 1953 steunde zwager Otto haar met kleine geldbedragen. Tussen de zomer van 1954 en de herfst van 1956 ging het om drie maal 50 pond.[4] Ze  had een scherpe blik op kunst. In 1964 kocht ze Welsh Landscape with Two Women Knitting (1860) van William Dyce bij Christie's in Londen, en verkocht het een jaar later aan carrièrediplomaat Sir David Montagu Douglas Scott voor £ 950. Toen het in 2008 bij Sotheby's werd geveild, werd het schilderij verkocht voor $ 816.800 / £ 541.250 (inclusief koperspremie) aan een buitenlandse koper. De regering van het Verenigd Koninkrijk vaardigde een exportverbod uit en in 2010 wist het National Museum Wales het te verwerven voor £ 557.218 dankzij een mix van subsidies, donaties en giften.[5]

Op 28 maart 1972 stelde ze haar wilsbeschikking op.[6] Bij haar dood in 1974 liet Lotti ‘ter nagedachtenis aan haar echtgenoot Robert Frank’ twee schilderijen na aan de Tate Gallery in Londen.[7] Het ging om twee delen van het drieluik The Last Judgement van John Martin: The Last Judgement en The Plains of Heaven.[8] De Tate Gallery had het derde deel The Great Day of His Wrath al in 1945 van Robert gekocht en hierdoor werd het drieluik dus weer compleet. In 2011 - 2012 was het drieluik onderdeel van een tentoonstelling over Martin.[9] De heropleving van de belanstelling voor het werk van John Martin, een Britse schilder uit de romantische school, is voor een groot deel te danken aan Robert Frank en zijn vrouw Charlotte. Tot haar dood in 1974 bleef zij zich inzetten voor de promotie van het werk van John Martin.[10]

Tot de verdere nalatenschap van Lotti Frank behoorden nog enkele tientallen schilderijen, deels van Martin en van schilders uit zijn ‘school.’[11]

Bron persoonsgegevens.[3][12] Adressen: Ffm; 1B King Street, St. James Square, Londen SW1 (Westminster).

Noten

  1. ^ Ancestry: Elise Wesarg.
  2. ^ Carol Ann Lee, The hidden life of Otto Frank, Londen: Penguin Books, 2003, p. 21.
  3. a, b Huwelijksindex Hessen, 1849 – 1931 op MyHeritage  (geraadpleegd 20 augustus 2020).
  4. ^ Anne Frank Stichting (AFS), Anne Frank Collectie (AFC), reg. code OFA_071: Otto Frank aan Lotte Frank - Witt, 6 juli 1961.
  5. ^ Lucy Paquette, "James Tissot and the Revival of Victorian Art in the 1960s." The Hammock.
  6. ^ Jersey Archive, St. Helier (UK), Principal Registry of the Family Division, D/Y/B1/216/34: testament A.C. Witt, weduwe van R. Frank (kopie).
  7. ^ Wikipedia: The Last Judgement (Martin paintings).
  8. ^ Tate Britain: The Last Judgment, John Martin, 1853 en The Plains of Heaven, John Martin, 1851-3.
  9. ^ Tate Britain: John Martin: Apocalypse.
  10. ^ Laia Anguix-Vilches, Rediscovering John Martin: Collecting the apocalypse in post-war Britain, in: Journal of the History of Collections, 36 (2024) 1 (March), p. 179–192. Voor John Martin, zie Wikipedia: John Martin (schilder).
  11. ^ Anne Frank Fonds, Bazel, Familienarchiv, reg. code FEFA_StE_bdoc_007: Lijst ‘24/2380 Mrs. A.C. Frank deceased’.
  12. ^ AFS, AFC, Otto Frank Archief (OFA), reg. code OFA_031: agenda 1974, 6 augustus.